• juni 2009: in de Elegance!
• 3 januari 2009 in De Telegraaf
• 28 november 2008: in Trouw
• 24 december 2007: radio 1
• Bespreking in Zens van mei 2007
• Boekbespreking in Zingmagazine
• 18 april 2007: op avrowebsite
• 28 maart 2007: interview in het AD/UN
• Interview in de Esta december 2005

6 glanzende pagina's vol, met 7 foto's en een interview.

Vandaag stond er een paginagroot interview met Vincent en mij in De Telegraaf, over vogels in onze tuin en ons lidmaatschap van de Vogelbescherming.

Vandaag stond er een artike in Trouw over het (nieuwe) publiceren van literatuur. Ik was een voorbeeld van het nieuwe publiceren, dus niet bij een Grachtengordeluitgeverij, maar in eigen beheer.
Met een mooie foto van Werry Crone erbij:

Op 24 december mocht ik 2 eigen liedjes zingen in het middagprogramma van de AVRO op radio 1. Ik heb "Amanda"en "Kleuren" gezongen.

Deze maand staat er een bespreking van Boventonen in het maandblad Zens, een tijdschrift voor spiritualiteit en zingeving.
Ik had eerlijkgezegd nog nooit van dit blad gehoord, maar het is een echte ontdekking! Prettige toon, interessante onderwerpen en interviews, en het ziet er ook nog mooi uit. Een echte aanrader! Ik ben helemaal vereerd dat ik er in sta! In alle tijdschriftenwinkels te koop.

Deze maand staat er in de Zingmagazine, een tijdschrift voor amateurzangers dat volgens mij niet in de kiosk verkrijgbaar is maar alleen via een abonnement, een bespreking van mijn boek Boventonen. Omdat het helemaal over zingen gaat, is dit tijdschrift utieraard de ideale plaats voor een bespreking. Hopelijk gaan nu alle (koor)zangers het bestellen!

Op de AVROsite http://www.avrocultuur.nl/ stond een hele mooie en intelligente bespreking van mijn boek én je kon ook een exemplaar winnen als je een vraag goed beantwoordde.

Hier volgt de bespreking die inmiddels niet meer op de avrosite staat:

Een boventoon is de toon die net iets hoger ligt dan de grondtoon. Bijna alle muziekinstrumenten hebben, door bijvoorbeeld het resoneren van een klank, een boventoon. Bij het alleroudste instrument van de wereld, de stem, is het mogelijk door een bepaalde techniek die tonen te laten horen boven de grondtonen, zo zelfs, dat ze bijna hun eigen weg gaan, een eigen melodie kunnen vormen.
Die achtergrond probeer je in je hoofd te houden bij het lezen van "Boventonen" van Mariska Reijmerink. Het gaat dus om de tonen bovenin de klank, de laag boven het geschreven woord. 
De omslag van het dunne boekje is glanzend. Niet glossy, maar ingetogen. Het toont een nogal onscherpe foto van een bergwand die uitloopt in zee. De bergwand is vrij monochroom…mosgroen, lichtbruin: ruines, rotsen, ruimte... De zee is blauw, de lucht wazigblauw. Een ijle omslag. je proeft de stilte, je voelt je bijna opgenomen in die natuur. De hoofdpersoon, Stella, studeert muziekwetenschappen en koorzang is bij die studie een verplicht vak. Daardoor ervaart ze wat zingen kan betekenen voor je lichaam, voor je geest en hoe belangrijk ademhalen is. Samen met het koor brengt Stella een week door in het Engelse Cornwall om de vierstemmige mis van William Byrd in te studeren. Dat is wat er waarneembaar gebeurt. Door de zang, het samengaan van de stemmen, komen er persoonlijke gesprekken en discussies op gang. Alsof je, door het zingen, opener kunt worden naar elkaar, maar ook naar jezelf. Daar, in dat Engelse vrijwel ongerept natuurgebied, waar de stemmen zo prachtig in elkaar kunnen versmelten, ontdekt Stella (en ze kan het ook verwoorden) wat haar plaats is in deze wereld, in dit leven. Zelfbewuster, zelfverzekerder kan ze verder gaan. Dat is wat er gebeurt, zonder dat het concreet waarneembaar is.
Je voelt meer dan dat je het letterlijk leest, dat er daar, in dat Cornwall, door de natuur, door het zingen, door de stemmen die zo met elkaar verweven zijn, iets bijzonders gebeurt. En dat iets kon alleen maar gebeuren door die week samen. 
De novelle bestaat uit vijf hoofdstukken, vijf delen van de mis: het Kyrie, Gloria, Creda, Benedictus/ Sanctus en Agnus Dei. Opvallend is dat alleen de ik-persoon en haar vriend bij naam genoemd worden. En de componist van de mis die het koor instudeert: William Byrd. De anderen bestaan uitsluitend dankzij hun stem: "de alten", "de tenoren", "de mannelijke alt", die overigens een belangrijke rol in het boek vervult, en dankzij hun meningen over kwesties als geloof en bestaan. 
Het is voorzichtig geschreven. De woorden zijn zorgvuldig gekozen, de zinnen net zo opgebouwd. De inhoud is net als de omslag van het boek, ietwat onscherp, maar het tilt je boven het gewone leven uit. Zo licht is het, ondanks de zwaarte van de inhoud.
Lees, doe mee met de prijsvraag en maak kans op een exemplaar van dit boek "Boventonen". We mogen vijf exemplaren verloten Prijsvraag boek Boventonen Met wie is de Mariska Reijmerink getrouwd?
Terugblik. Boventonen Bijna vijfhonderd antwoorden kwamen er op de vraag: met wie is Mariska Reijmerink getrouwd. Een belachelijk makkelijke vraag. Er waren geen foute oplossingen: Mariska Reijmerink is getrouwd met Vincent Bijlo. Vijf namen zijn uitgeloot. Zij krijgen het boek deze week thuisgestuurd.

Vanmorgen stond er een interview met mij in het Utrechts Nieuwsblad met een hele mooie foto erbij. De fotografe, Shony Careman, liep stage, maar wat mij betreft is ze geslaagd! Leuk ook dat zo'n boek als het mijne aandacht krijgt in deze krant!

'De lezer moet aan het werk' -
Mariska Reijmerink debuteert als schrijfster met novelle Boventonen
Mariska Reijmerink is meer dan levenspartner en muze van cabaretier Vincent Bijlo. Ze treedt op, zingt en schrijft. Sinds kort ligt de novelle Boventonen in de winkel. ,,Zonder Vincent was het boek er niet geweest.''
HANS VAN DEN HAM 
Vier jaar geleden lag Mariska Reijmerinks debuut al klaar. Een novelle over een jonge vrouw die met haar zangkoor een week naar Engeland gaat. Tussen het zingen door wordt de hoofdpersoon aan het denken gezet. Over wat ze wil met haar leven, over liefde en trouw, over haar grote verdriet.
Is het boek ook interessant als je niet in een koor zingt? ,,De reacties waren positief, ook van mensen die niet zingen. Oh, werkt dat zo, zeiden ze. Je krijgt inzicht in hoe zo'n koor, werkt.''
Waarom heeft het boek zo lang op de plank gelegen? ,,Ik was onzeker en bang iets slechts te leveren. Het gaat over een kwetsbare vrouw en het komt dicht bij mezelf. Dat maakt publiceren lastiger. En je moet tegen kritiek kunnen. Vier jaar geleden was ik er nog niet klaar voor, nu wel.''
Waarom geen roman? ,,Dit is het beste wat ik op dit moment kan. En mijn volgende boek wordt weer een novelle. Ik wil met een paar woorden een wereld schetsen en niet alles invullen. De lezer moet aan het werk.''
Wat was Vincents aandeel ? ,,Hij heeft taal- en spelfouten eruit gehaald, maar van de verhaallijn moest hij afblijven. Het boek was af. Hij vond het trouwens mooi.''
Twintig jaar geleden liep ze de toen nog onbekende Bijlo tegen het lange lijf. Wekelijks las ze zijn eveneens blinde broer Marcel voor z'n studie voor uit een boek waarvan nog geen braille- of luisterversie bestond. De gebroeders Bijlo woonden samen aan de IBB-laan in Utrecht.Er broeide al wat, maar nadat het boek uit was, kwamen ze elkaar alleen nog tegen op verjaardagen. Twee jaar later zag ze hem op tv bij Sonja. Bijlo had net het Leids Cabaret Festival gewonnen. ,,Ik dacht: het is zo'n leuke man, die moet ik hebben.''
Dat hij blind is, was geen beletsel? ,,Ik heb er twee jaar over na kunnen denken. Hij was de eerste blinde die ik live meemaakte. Conclusie: dat is niet van belang. Wat telt is dat hij aan me gewaagd is, me aan het lachen maakt, dat we op dezelfde manier in het leven staan. Vooral zijn besef van eigen kwetsbaarheid is mooi.''
Heeft een blinde echtgenoot ook voordelen? Haha, ik word niet afgerekend op mijn uiterlijk. Een kilootje erbij vindt Vincent niet erg. Nee, hij heeft me nooit gezien, maar hij heeft een completer beeld van mij dan wie ook. Zien is maar één dingetje, het gaat om begrip voor elkaar.''
Is hij van je afhankelijk? ,,Dat is wederzijds. We maken elkaars leven leuker. Maar zonder hem zou mijn boek er waarschijnlijk niet zijn en zou ik niet optreden. Hij is mijn beginpunt. Vincent redt zich prima zonder mij, ook artistiek. Al wil hij wel altijd weten wat ik van z'n werk vind.''

December 2005 stond er een interview met mij de vrouwenblad Esta